نقش دعا و نيايش در بهداشت روانى و سلامت جسم دعا و نيايش ، روح عبادت است و در آيات و اخبار معرفت دينى از جايگاه ويژه‌اى برخوردار است احساس نياز و درخواست از كانون مدبّر هستى ، جريان حقيقتى است كه در تمام موجودات عالم ، اعم از غيبى و شهودى جلوه‌اى پنهان و آشكار دارد و اگر اين معنا همگام با موجودات آفرينش نبود از الطاف و رحمت حضرت حق محروم بودند . جوشش فطرت آدمى در نيايش تبلور مىيابد . خداوند متعال به تمام خواسته‌هاى بندگانش آگاه و عالم است و بصير و سميع اما با اين وجود ، ذات بىبديل خداوند رئوف از موجودات بويژه بندگانش خواسته است كه نيازها و مشكلات خود را با او در ميان بگذارند و با سوز دل و اشك چشم و از روى خلوص و اخلاص با حركت انديشه و دست و زبان و نيز پيشانى بر خاك سودن ابراز نياز نموده و به مفهومى والاتر ابراز وجود نمايند زيرا كه همو در كنار دل‌هاى شكسته بندگانش مأوا گزيده است . او عاشق راز و نياز و زارى و اشك و معرفت ما بندگان است و بهاى اين عشق و الا تقرب هرچه بيشتر و عرفانى ژرف در اقيانوس بيكران هستى است . دعا و نيايش در اديان نيز مقامى و الا دارد حتى دانشوران بيگانه از اسلام نيز بر مبناى انگيزه‌هاى فطرى بر اين معنا پا فشرده‌اند و با نگرشى منصفانه دعا و نيايش و گلواژه‌هاى رمزآميز راز و نياز و نيايش را عامل حركت و از اساسىترين ضرورت‌هاى نياز روح آدمى برشمرده‌اند و آن را به مثابه‌ى داروى درمان آلام جسمى رقم زده‌اند و هم‌اكنون در پى دهها سال تجربه و آزمون مستمر به بنيانگذارى موسسات و مطب‌هاى روحى و انجام « تله‌پاتى » و « اسپريتيسم » هستند كه در آن پزشكان و روانكاوان خبره و تربيت شده در اين عرصه حتى پيچيده‌ترين بيمارىهاى جسمى را از اين رهگذر به سرمنزل مقصود و درمان رسانند . در اين ميان يكى از نخبگان اين فن شگفت به نام « گلن كلارك » از دانشمندان فرهيخته‌ى غرب و بنيانگذار گروه نيايش و رهبر نهضت « بسيج نيايش » چنين مىگويد : « امروز در آمريكا بزرگترين احتياج ما به دعا است ، ارتش عظيم ، مردمان گوشه‌نشين ، سالمندانى كه فكر مىكنند زندگيشان به سر رسيده و بيماران بسترى در پى فرصتى هستند كه زندگيشان ارزش و مفهومى پيدا كند .